Taalontwikkeling door Twitter
Zelf ben ik een groot fan van Twitter. Het is leuk en gezellig, maar ook interessant en een goed marketingmedium voor mijn bedrijf. Toch krijg je al snel negatieve reacties van anderen als je het over Twitter hebt. Of je twittert als je zit te poepen, of ieder lesuur weer vertelt welk vak nu weer beginnen is. Nee, dat is het echt niet! Twitteren is leuk en gezellig en web 2.0 en helemaal hot en totaal niet stom! Naast alle leuke kanten heb ik echter het gevoel dat twitteren ook voor gezonde taalontwikkeling bij jezelf zorgt.
Je wilt iets melden dat interessant is. Je hebt vrij veel informatie. Het moet snel, want Twitter is real-time. Je wilt in correct Nederlands tweeten. Moet te doen zijn, toch? Maar dan duikt er een probleem op: je hebt maar 140 tekens tot je beschikking. Hoe pak je dat aan?
Zelf denk ik eerst goed na over een mogelijke tweet, waarna ik ‘m intyp. Maar zoals te verwachten zit je altijd net een aantal tekens over het limiet heen. Je zou je tweet kunnen opsplitsen, maar mijn voorkeur heeft het niet: het is wat vervelend voor je followers en het komt niet zo ‘twitterig’ over.
De enige optie die overblijft is het inkorten van je tweet. Als informatieverslaafde wil je natuurlijk geen gegevens schrappen; dat is een doodzonde. Dus moet je formulering anders. En op dát punt merk ik dat twitteren bijdraagt aan je taalontwikkeling. Na eindeloos puzzelen heb je een manier gevonden om binnen 140 tekens al je gegevens kwijt te kunnen in correct Nederlands. Bij mij geeft dat altijd een gevoel van voldoening of overwinning; je verlegt je grenzen op het gebied van taal.
Zeker in een maatschappij waar tijd belangrijk is, denk ik dat teksten steeds korter zullen worden. Het lezen zal dan natuurlijk sneller gaan, wat de productiviteit weer ten goede komt. Als bedrijf heb je geen behoefte aan lange saaie teksten waar een van je medewerkers een uur mee bezig is. Als dezelfde gegevens korter geformuleerd binnen een kwartier verwerkt kunnen worden is dat toch veel efficiënter? (En ja, voor de CO2-hypefans is het dubbel pret, maar ik doe daar allemaal niet te veel aan mee.)
Natuurlijk moet je niet alles eindeloos gaan verkorten, dat zou ook niet ideaal zijn. Maar mogelijkheden biedt het zeker.
Hoe denken jullie hierover? En merken jullie zelf ook dat je dit (tot nu toe misschien onbewust) doen?
