Kleuren: zijn de jouwe hetzelfde als de mijne?
Helaas is dit blog al een tijdje best stil. Pijnlijk dood mag je het zelfs wel noemen. Vriend en klasgenoot @BartBerend sprak mij daarop aan en ik beloofde afgelopen weekeinde weer eens een post te schrijven. Nou, zoals je wellicht gezien hebt is dat niet gebeurd, dus ik voel me zo schuldig dat ik nu maar een post tik. Toevallig (of is het het lot?) gaat deze post grotendeels over een idee (of zelfs theorie) die Bart mij laatst voorlegde: ziet iedereen kleuren hetzelfde?
Toen je opgroeide leerden je ouders je de kleuren. Een aardbei was rood, een banaan geel en een appel (een lekkere Granny Smith tenminste) groen. Je wist niet beter, dus dit geloofde je en onthield je. Dit blijkt achteraf, nu we groot en sterk zijn, ook waar te zijn: aardbeien zijn nog steeds rood, bananen nog steeds geel en appels nog steeds groen.
Maar als iedereen kleuren nou anders zou zien? Stel dat wat voor jou groen is, bij mij bekend staat als rood? Zou dat eigenlijk kunnen? We noemen het allebei groen, zo hebben we het immers geleerd, maar misschien maakt ons brein toch een heel ander beeld ervan.
Ik denk dat het moeilijke is dat we het antwoord hierop, met onze huidige bio- en neurologische kennis, niet (kunnen) weten. Hoe zouden we het immers kunnen opmerken, of zelfs wetenschappelijk aantonen? Wat denken jullie hierover?
Deze blogpost is een opstapje naar een andere post over kleuren die ik binnenkort zal schrijven en publiceren. (Bart, blijf je even opdringen dat ik die post snel moet gaan schrijven?)
